Kontrola wewnętrzna

Audyt wewnętrzny funkcjonuje w polskiej administracji od niemal dziesięciu lat. To bardzo dużo i bardzo mało zarazem. To dużo jeżeli chodzi o wypracowanie metodyki, utworzenie komórek, czy też często „mikrokomórek” audytu w poszczególnych instytucjach czy wreszcie wystarczająco długo by sami audytorzy zrozumieli kim są i czego się od nich oczekuje. Z drugiej jednak strony to zbyt mało by audyt wewnętrzny na trwale wpisał się w pejzaż administracji czy też stał się procesem właściwie umiejscowionym i połączonym funkcjonalnie z systemami zarządzania i kontroli zarówno w skali mikro (same jednostki) jak i makro (całe Państwo).

Poruszałem już wcześniej bardzo ciekawą kwestię benchamrkingu czy też ogólnej oceny działania komórki audytu. Temat ten pojawił się w audycie wewnętrznym administracji publicznej po opublikowaniu przez Ministerstwo Finansów wstępnego raportu z benchmarkingu: http://www.mf.gov.pl/_files_/audyt_wewn_i_kontrola_zarz/audyt_wewnetrzny_w_sektorze_publicznym/metodyka_i_dobre_praktyki/benchmarking/20110916_raport_benchmarkingowy.pdf